اختلال تیک گذرا از یک یا چند تیک حرکتی یا صوتی به تنهایی یا توأم با هم .تیک به دفعات در طول روز،برای حداقل4 هفته،روخ می دهد.طول دوره بیماری کمتر از 12 ماه است.سایر علایم آن همانند اختلال تورت است.در صورتی که کرایتریاهای تشخیصی تورت وجود داشته باشد و یا اختلال بطور مزمن ادامه یابد،تشخیص تیک گذرا مطرح نمی گردد.شروع این اختلال قبل از 18 سالگی است. حدود 24تا5 درصد تمام کودکان سنین مدرسه سابقهای از تیک را می دهند.با این وجود شیوع تیک تا کنون مشخص نشده است.نسبت ابتلا پسرها 3 به 1 است.

 علت اختلال تیک گذرا می تواند ارگانیک یا سایکوژنیک یا هر دو مود با هم باشد.تیک های ارگانیک بیشتر احتمال پیشرفت به سمت اختلال تورت را دارند.از طرف دیگر تیک های سایکوژنیک در بیشتر موارد به طور خود بخودی فروکش می کنند.اگر چه تمام انواع تیک با استرس یا اضطراب تشدید می شوند،اما تا کنون هیچ مدرکی دال بر اثبات این موضوع پیدا نشده است.

 از نظر پیش آگهی در بیشتر مبتلایان به تیک گذرا،بیماری به سوی یک تیک بسیار شدید پیشرفت نمی کند.تیک این بیماران یا به طور کامل از بین می رود و یا در خلال بروز استرس های خاص عود می نماید.فقط درصد کمی از اینها دچار اختلال تیک صوتی یا حرکتی مزمن و یا اختلال تورت می شوند.

درمان

در موارد خفیف درمان لازم نیست. تنها والدین و اطرافیان توصه می شود از توجه زیاد به کودک و دادن تذکرات مکرر به او یا تحقیر وی خودداری نمایند.

روان درمانی

در موارد شدید از رفتار درمانی فردی و یا گروهی استفاده می شود.

دارو درمانی

برای دارو درمانی باید به پزشک متخصص روانپزشك (اعصاب و روان) مراجعه نمود.