بدهید. به آرامی اشیایی مانند یک جغجغه با رنگ درخشان را در برابر چشم‌های نوزاد حرکت بدهید. ترانه‌های ساده و لالایی‌ها با عبارت‌های تکرارشونده برای او بخوانید. هر کاری که خودتان و نوزادتان انجام می‌دهد را برای او تعریف کنید. به عنوان نمونه «خب حالا می‌ریم سوار ماشین بشیم؛ تو رو میذارم توی صندلیت؛ مامان داره میاد توی ماشین.»

از ۴ تا ۶ ماهگی
به کودک کمک کنید حیوانات پرشده را در بغل بگیرد. چیزهایی مانند قطعات پلاستیکی را روی هم بگذارید و اجازه بدهید کودک به آنها ضربه بزند و به همشان بریزد. موسیقی‌هایی با ریتم‌های متفاوت برای کودک پخش کنید، به کودکتان کتاب‌ قصه‌های دارای تصاویر رنگارنگ درخشان نشان دهید. بگذارید کودک اشیا با کیفیت‌های متفاوت را حس کند.

از ۶ تا ۱۸ ماهگی
با کودکتان چهره به چهره صحبت کنید تا او بتواند بین صداها و کلمات ارتباط برقرار کند. به افراد و اشیای آشنا اشاره کنید و نام آنها را تکرار کنید. آوازهایی با جملات تکراری و حرکت‌های دست برای کودک بخوانید. با او قایم‌باشک بازی کنید.

از ۱۸ تا ۲۴ ماهگی
بازی‌های ساده‌ برای بازشناسی اشیا را با کودک انجام دهید. به عنوان نمونه «ماشین زرد یا گل قرمز را پیدا کن»، یا 3 شیء را جلوی کودک بگذارید و به او بگویید که یکی از آنها که مشخصاتی معین دارد را به شما بدهد. تا حد امکان به طور مستقیم با کودک صحبت کنید. کودکتان را با وسایل نوشتن مانند مداد شمعی و کاغذ آشنا کنید. هنگامی که برای کودکتان کتاب قصه می‌خوانید از او سوال‌های «کجا و چی» بپرسید. کودک را تشویق کنید با اسباب‌بازی‌های محبوب خودش یک بازی ابداع کند.

از ۲۴ تا ۳۶ ماهگی
هنگامی که کودکتان مهارت‌های حرکتی را می‌آموزد او را تشویق کنید. تخیل کودک را با تشویق او به پیداکردن شیوه‌های جدید برای استفاده از اسباب‌بازی‌ها تحریک کنید. به کودکتان کمک کنید تا فعالیت‌های «زندگی واقعی» را به صورت بازی درآورد. به عنوان نمونه وانمود کند که دارد با تلفن صحبت می‌کند،‌ ماشین می‌راند،‌ به میهمانان چای تعارف می‌کند و مانند اینها.

هنگام خواندن کتاب قصه با پرسیدن سوالاتی کودکتان را هم وارد داستان کنید. هنگامی که برای کودک کتاب می‌خوانید توجه او را به کلمات جلب کنید. کودک را تشویق کنید کلمات روی صفحه کتاب یا صداهای آنها را با تصاویر آنها ربط دهد.

از ۳ تا ۵ سالگی
سهیم شدن چیزها با دیگران را با نشان دادن مثال‌ها به کودک آموزش دهید. بازی‌های صفحه‌ای ساده را برای تقویت یادگیری قواعد و مهارت‌ها با کودک انجام دهید. تماشای تلویزیون را به یک تا دو ساعت در روز محدود کنید و هنگام تماشای تلویزیون کنار کودکتان باشید تا او را هم به فعالیت و تعامل با برنامه‌ها وادارید و او را از صورت یک تماشاچی منفعل خارج کنید.

هنگامی که کودک بیشتر رشد می‌کند، می‌توانید گزینه‌های ساده‌ای مانند خواندن کتاب قصه یا جور کردن پازل را به او ارائه دهید. کلمه «نه» را هر چقدر می‌توانید کمتر به کار ببرید و حس جست‌وجو و کنجکاوی کودک را تشویق کنید. به کودکتان احترام بگذارید و به حضور او توجه نشان دهید و هنگامی که کودک سعی دارد تجربه‌های تازه‌اش را توضیح دهد، از خود صبر نشان دهید. هر روز زمانی را به نشستن در کنار کودکتان و بحث کردن با او در مورد کارهایی که در طول آن روز انجام داده است، ‌اختصاص دهید و او را تشویق کنید که به جست‌وجوی تجربه‌های جدید بپردازد و آنها را برای شما توضیح دهد.
مهمترین عمل تربیتی و پرورشی در همه زمینه‌ها به ویژه زمینه تامین بهداشت روانی كودك،بازی است و به عبارت دیگر بازی مدرسه كودك است از دیدگاه روان‌شناسی،بازی،كار كودك است و در همه جنبه‌های رشد كودك تاثیر دارد و از طرفی دیگر جنبه‌های رشد نیز بر دیگر جنبه‌های بهداشتی و روانی موثر است.به خصوص بازی جسمانی كه سبب چالاكی و افزایش مهارت حركتی و رشد تقویت سیستم عصبی كودك می‌شود.وی افزود:بازی،سیستم عضلانی و رشد حسی و حركتی كودك را تقویت می‌كند و به این طریق بر هوش كودك تاثیر فراوانی دارد و با بازی كردن،دقت كودك در انجام كارها افزایش می‌یابد. اسلامی از دیگر تاثیرات مهم بازی در دوران كودكی را رشد عاطفی و ایجاد احساس شادی و نشاط در كودك دانست و گفت: بازی سالم می‌تواند عواطف منفی از قبیل ترس، اضطراب، نفرت و افسردگی را به شدت در كودك كاهش دهد. به همین جهت امروزه مهمترین روش برای درمان اختلالات روانی و عاطفی كودكان،بازی درمانی است كه حتی موجب درمان بسیاری از اختلالات روانی در بزرگسالان نیز می‌شود.وی تصریح كرد:با این وجود بهترین روش برای درمان اختلال روانی در بزرگسالان بازی‌های متناسب با سن آنهاست.بازی‌های سالم و متناسب با كودكان می‌تواند به علت دست‌كاری در پدیده‌ها و آزمایش محیط اطراف توسط كودك افزایش رشد عقلانی وی را در پی داشته باشد؛چرا كه حس كنجكاوی كودك از این طریق برآورده ‌شده و مناسب‌ترین عمل رشد عقلی كودك است.بازی باعث تقویت رشد اجتماعی كودكان می‌شود؛چرا كه كودكان با تمرین زندگی آینده از طریق بازی و فراگیری روابط انسانی و اجتماعی و همكاری در گروه‌های بازی می‌توانند رشد اجتماعی داشته باشند همان‌گونه كه نیاز عاطفی آنها از محبت و امنیت از این طریق برآورده می‌شود  اخلاقی و معنوی به صورت پایبندی به نظم و مقررات،رعایت حقوق دیگران،كمك به دیگران،خیرخواهی و لذت بردن از خدمت به دیگران از دیگر تاثیرات بازی در كودكان است.به عبارت دیگر مهمترین عامل تربیتی و پرورشی در همه زمینه‌ها به ویژه در زمینه تامین بهداشت روانی كودك،بازی است.با توجه به این كه دوران كودكی مهمترین دوره زندگی است؛ لذا والدینی كه در اندیشه پرورش فرزندانی دارای شخصیت سالم، نیرومند و متعادل هستند باید به طور جدی در فكر فراهم كردن زمینه مناسب برای زندگی كودكان خود باشند و هر پدر و مادری باید یك ساعت از وقت خود را در هر روز به كودك خود اختصاص دهد و زمینه بازی‌های گروهی را نیز فراهم كند؛چرا كه از سنین شش سالگی به بالا بازی‌های گروهی نیز باید بیشتر مورد توجه باشد. سلامت،ارتباط بازی با سن و جنسیت كودك را نیز مهم است در سنین كم كودكان بازی‌های انفرادی را بیشتر مورد توجه قرار می‌دهند و حضور والدین را در این بازی‌ها مهم می‌دانند در حالی كه با افزایش سن كودك،بازی‌ها به شكل گروهی،قاعده دار و همراه با نظم و احترام به حقوق دیگران انجام می‌شوند.