سندرم يعني مجموعه علايم بدني و ذهني عارضه اي خاص ، و دان نام پزشك  انگليسي است كه در حدود ۲۰۰سال قبل اين مجموعه علايم  را كشف نمود. علت  اين پديده نوعي بي نظمي در ترتيب كروموزومي است كه در مراحل جنيني و هنگام   تقسيم سلولي رخ ميدهد.   كساني كه سندرم دان دارند در سلولهاي بدن خود به جاي ۴۶ كروموزوم ۴۷  كروموزوم دارند.كروموزوم بخش بسيار كوچكي از سلول است كه ژن ها در آن   جمع شده و حاوي اطلاعاتي است كه بدن ما را شكل مي دهد. به عنوان مثال رنگ  پوست ، چشم ، موها ، مونث يا مذكر بودن ، در همين بخش كوچك مشخص مي گردد. كروموزوم اضافي در بدن فردي كه سندرم دان دارد بر روال شكل گيري موارد  يادشده تاثير مي نهد و موجب تغييرات بدني و ذهني مي شود. افراد با سندرم دان تفاوتهايي ديگران دارند. بخشي از اين تفاوتها در خصوصيات ظاهري و بخشي در ويژه گيهاي ذهني مي باشد.  گرچه اين افراد اغلب به اندازه افراد عادي توانا نيستند ، اما استعداد آنان در انجام  برخي از امور ما را شگفت زده مي كند. 

شرايط ايجاد سندرم دان :  اين بيماري به دو صورت خود را نشان ميدهد : نوع اول كه ۹۵ درصد از اين  بيماران را شامل مي شود ، از سن زياد مادر و اختلال در عمل تخمدانها ناشي  مي شود كه با سن مادر نسبت مستقيم دارد ، يعني مادران مسن تر نواقصات -  كروموزومي بيشتري دارند. اين قبيل اختلالات را  كه در اثر عدم انفصال  كروموزومهاي مادر بوجود مي آيد ، منگوليسم وابسته به سن مادر مي گويند.  نوع دوم كه فقط ۵ درصد از منگوليسم را تشكيل مي دهد به علت وجود اختلال   در كروموزومهاي شماره ۱۵ يا ۲۲ ايجاد مي شود. اين اختلال در اثر جا به جايي   كروموزومها به وجود مي آيد. گاهي ، بندرت ، پدر موجب اين نقيصه مي گردد.

     چگونگي تشخيص مبتلايان به سندرم دان

تشخيص قطعي سندرم دان با اتكاء به مشخصات ظاهري نوزاد قدري دشوار است.   به همين دليل با انجام كاريوتايپ تشخيص قطعي ممكن مي گردد. برخي خصوصيات  ظاهري نوزاد با سندرم دان كه با شدت و ضعف متفاوتي بروز مي كند و الزاما همه  آنها در اين نوزادان وجود ندارد، عبارتند از :

  ۱-شل بودن عضلات بدن  ۲- نرمي مفاصل و قابليت خم شوندگي بيش از حد معمول   ۳- نيم رخ تخت ، بيني كوچك و چشمهاي كشيده و بادامي ( شبيه مغولها )  ۴-بزرگي عضله زبان نسبت به دهان.  ۵-تك شيار عميق در كف دست.  ۶-فاصله بيش از حد معمول بين انگشت شصت پا و انگشتان كناري.  ۷- انقباض عضلاني در اين نوزادان ضعيف است و اغلب پس ازبيداري مدتها در محل خود ساكت     مي مانند و معمولا صداي ضعيفي دارند. نسبت نوزادان پسر به دختر بيشتر است و به ميزان ۴۶ درصد پسر و ۳۶ درصد  دختر مي رسد.

 احتمال مشكلات پزشكي خاص كودكان مبتلا به سندرم دان :

مشكلاتي كه ممكن است در برخي از نوزادان با سندرم دان بروز كند عبارت است از:

ناراحتي هاي قلبي مادرزادي ، ابتلاي سريع به بيماريهاي عفوني ، مشكلات تنفسي و  برخي ناراحتي هاي گوارشي ، استرابيسم (لوچي چشم ) ، مشكلات شنوائي و مشكلات ناشي ازكاركرد غده تيروئيد.بايد توجه داشت كه موارد ياد شده در حد احتمال است و پيشرفت هاي علم پزشكي درمان اكثر آنها را امكان پذير ساخته است . به گونه اي كه افراد با سندرم دان تا سنين بالا ( حدود 55 سالگي ) مي توانند به  سلامت زندگي كنند.

  شرايط سازگاري :

افراد با سندرم دان نسبت به جنبه هاي اجتماعي محيط خويش بسيار حساسند. آنها  عواطف و نيازهايي همچون سايرين دارند و بايد از فرصت هاي يكساني بهره مند شوند. اگر اين افراد تحت مراقبت هاي مناسب قرار گيرند و در فعاليتهاي روزمره   دخالت  داده شوند ، در كارهايي چون ادامه تحصيل  ، رفتار اجتماعي و اداره  امور  شخصي خود موفق مي گردند.   اگر كودك با سندرم دان در كنار همسالان خود در مدارس عادي تحصيل كند فعال تر  مي شود و همزيستي آنها موجب دوستي ، تفاهم و درك متقابل مي گردد.

 كانون سندرم دان ايران به صورت موسسه اي غير دولتي و مستقل  تلاش خود را   جهت بهبود شرايط زندگي افراد مبتلا متمركز نموده و مي كوشد براي توانمند سازي  هرچه بيشتر اين افراد فرصت هاي آموزشي را در كنار حمايت از حقوق اجتماعي  ايشان فراهم آورد.